„Parady” Jana Potockiego, autora „Rękopisu znalezionego w Saragossie” to wspaniale napisana XVIII-wieczna sztuka dla teatrów dworskich. Po raz pierwszy została wystawiona latem 1792 roku w pałacu w Łańcucie.
Sztuka ta składa się z sześciu miniatur scenicznych, w których występują charakterystyczne postacie, między innymi: Gil, Zerzabella, Kasander, Leander, Doktor.
„Parady”, napisane w konwencji osiemnastowiecznego teatru dworskiego i włoskiej komedii dell’arte są pełne humoru, pastiszu i krytyki wzajemnych relacji damsko-męskich. Jednocześnie stanowią dobrą okazję do zaprezentowania umiejętności aktorskich, improwizacji i własnej inwencji twórczej.